شنبه، 16 فروردین 1399 | |

اتاق خبر

آرشیو اخبار

نقد فراستی و قطبی زاده برای فیلمهای روز آخر جشنواره/ همه چیز تحت تاثیر دعوای ایوبی و افخمی

نقد فراستی و قطبی زاده برای فیلمهای روز آخر جشنواره/ همه چیز تحت تاثیر دعوای ایوبی و افخمی

فراستی: چطور آدم می تواند یا با کدام عقل سلیم می توان گفت امید در جشنواره اخیر محقق شد؟ جشنواره سی و پنجم، یکی از ناامیدکننده ترین و خسته کننده ترین جشنواره سال های اخیر است.

واکنش فراستی و قطبی زاده به سخنان ایوبی:

🔻فراستی: حرف های شما و آقای ایوبی را شنیدم. یک جمله کوچک درباره داوری ها دارم. چطور آدم می تواند یا با کدام عقل سلیم می توان گفت امید در جشنواره اخیر محقق شد؟ جشنواره سی و پنجم، یکی از ناامیدکننده ترین و خسته کننده ترین جشنواره سال های اخیر است.

شوخی می کنیم! یا با جرات بگوییم فیلم ها را ندیده ام، مثل همه مسئولین که کارتابل هایشان را می بینند یا اگر دیده این حرف چیست؟

🔻قطبی زاده: اصولا توقع داشتن از رئیس در هر حوزه ای مثل رئیس سازمان سینمایی، بد است. فیلمساز فیلمش را می سازد. ما نباید همه چیز را نشات گرفته از او بدانیم. در تصمیم گیری ها و سیاست گذاری ها قطعا محل پرسش اند. اما نباید از این فضای نقد بر داوری ها، سواستفاده شود و برخی فیلمسازان ضعیف نیز ادعا کنند.


واکنش قطبی زاده و فراستی به حاشیه دوتابعیتی بودن داوران


🔻قطبی زاده: هرچند دوتابعیتی بودن داوران را تو به عنوان حدس مطرح کردی نه یک قانون. اما من فکر می کنم این حدس، اصل حرف های ما را ذبح کرد. مشکل ما با جهل و بدسلیقگی و بی عدالتی است. مشکل ما انتخاب غلط افراد ناکارامد در پست های مهم مثل داوری است. اما بحث تو کاملا مسئله را سیاسی کرد. من می گویم حتی اگر مسئله ای که بهروز افخمی مطرح کرد، غلط باشد این انکار اشتباهات فاحش هیئت داوران و انتخاب نیست. اساسا خود جشنواره، مسئله اکران، انتخاب، داوری ها و... نیاز به بازنگری دارد.

با این شیوه برگزاری جشنواره اکنون همه فیلم ها را دیده اند. در همه شهرها هم هست. این بکارت و تازگی فیلم ها را از بین می برد و جشنواره را بی هویت می کند. این خیلی زشت است.

🔻فراستی: در این روزها خیلی ها می گویند این همه فیلم بد برای چه باید ساخته شود!؟ چون کسی دستش در جیبش نیست. وقتنی کسی دستش در جیبش نیست نه مخاطب مسئله اش است نه فروش. فیلم ها اساسا این چنین هستند؛ نه مسئله دارند نه مخاطب.

ما آنچه در جشنواره دیدیم فاجعه است. من 2 فیلم را دوست دارم تو 4 فیلم را. بین 2 تا 4 در نوسان است. این فاجعه و عقب گرد است. فیلمسازی که فیلم دوم، سوم و ... اش از فیلم های قبل شان عقب تر است، خیلی بد است. اینگونه سینمای دولتی و سفارشی این بلا را بر سر فیلمساز می آورد.


نقد فیلم سینمایی «بیست و یک روز بعد»

🔻قطبی زاده: با اینکه خیلی برایم احترام برانگیز است که یک کارگردان در کار اولش انقدر تلاش می کند قصه بگوید و قهرمان بسازد، اما فیلم در نیمه اول کمی کش دارد. هرچند من شنیده ام این فلیمساز پژوهشگر و اهل فکری است و از افراد مستعدی است اما احساس کردم در قحطی فیلم هایی با موضوع کودک است که این فیلم اینقدر چشم گیر شد.

این فیلم یک بخشی اش آدم را یاد بچه های آسمان، دونده و قصه های مجید می اندازد. اما من به کارگردان محترمش توصیه می کنم راجع به نیمه اولش یک فکری بکند. چون اصلا خوب نیست. اما قصه از نیمه دوم شروع می شود و خوب پیش می رود. هدایت بازیگران واقعا خوب بود. فیلمبرداری و بازی ها مخصوصا ساره بیات خوب بود.

عموما از این دست فیلم ها - که در گذشته خیلی در ایران ساخته می شد- انتظار داریم صرفا برای رزومه جشنواره کودک ساخته نشود و واقعا این فیلم قابل قبولی است به شرطی که زمانش کمتر شود و تدوین مجددی شود و بنظرم در این صورت بهتر می شود.

🔻افخمی: من فیلم را قبل از جشنواره دیدم. یک چیزی گفتم که فیلمساز پذیرفت. برخلاف نظر سعید قطبی زاده بنظرم بازی بچه ها بد است اما به راحتی خوب می شود. بچه ها در بازی هایشان داد می زنند. بزرگترها که بازیگران حرفه ای هستند صدایشان خوب است و حسشان درست است. اما بچه ها صدایشان بلند است، چون صدابردار از آنها خواسته که داد بزنند و این لحن را از بین برده است که این با تکنیک های امروزی به راحتی قابل رفع است و در این صورت بازی ها خوب می شود. مطمئن باش این ایراد قابل رفع است.

🔻فراستی: من واقعا جز آن دسته از کسانی بودم که 40 دقیقه بیشتر نتوانستیم دوام بیاوریم و سالن را ترک کردم.

🔻افخمی: موضوع فیلمساز شدن در نیمه اول فیلم، قصه فرعی است و فیلم در نیمه دوم بر داستان دیگری کم کم مسلط شد و ماجرای بیماری مادر که بچه ها به دنبال نجات مادر هستند اصل شد و خوب پیش رفت و تم فیلمسازی فرعی شد.

🔻قطبی زاده: فیلم یک ایده خیلی خوبی در فیلمنامه داشت که کسی که می خواهد با فریب دوستانش پول دربیاورد و جمع کند، دوربین می گذارد و کناری می ایستد. اما بعدا خودش به حماسه ساز این ماجرا تبدیل می شود و جلوی دوربین می رود و با تمام قدرت می ایستد.


نقد انیمیشن سینمایی «رهایی از بهشت»

🔻قطبی زاده: آنچه که من دیدم بنظرم یک قدم جلوتر از سطح انیمیشن ایران بود. اما بیشتر نه. فقط یک قدم. بنظرم مشکل در طراحی پرتره ها و نقاشی هاست که تخت است. شخصیت ها در طراحی عمق ندارند. اساسا عمق میدانی نداریم. گویی کار دشواری بوده است.

اما برای اولین بار من یک انیمیشن بلند دیدم که برخلاف «شاهزاده روم» و «تهران 1500» قصه و فیلمنامه خوبی داشت. هرچند رسیدن به شهید چمران در انتهای فیلم، وصله ناجوری است. اما ارتباط بین متنی خوبی داشت و سطح سلیقه کودکان را رشد می دهد. قصه ای است که برای فهمش هم باید فکر کرد و این برایم جذاب است. 

🔻افخمی: ساختمان داستان خوب است. شرح و روایت اما خوب نیست و بنظرم قابل اصلاح است. رنگ و لعاب کار هم خوب است.



  • نقد فراستی و قطبی زاده برای فیلمهای روز آخر جشنواره/ همه چیز تحت تاثیر دعوای ایوبی و افخمی


ارسال نظر جدید

نام

ایمیل

وب سایت

تصویر امنیتی
کد امنیتی را وارد نمایید:

در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.

آرشیو

جستجو

تبلیغات