یکشنبه, 01 اسفند,1395 | |

ادبیات و کتاب

آرشیو اخبار

کنگره ای بی بخار و سفره ای به نام شعر انقلاب/ باز هم اسامی تکراری، باز هم اشعار تکراری

کنگره ای بی بخار و سفره ای به نام شعر انقلاب/ باز هم اسامی تکراری، باز هم اشعار تکراری

راحت ترین کار این است که به بهانه ی کنگره و پاکت آن عده ای ثابت دور هم جمع بشوند و شعرهای تکراری شان را برای هم بخوانند و ای کاش برای شعر انقلاب کاری فراتر از برگزاری کنگره های فرمایشی می کردیم. با این جایزه ها نه شعر انقلاب تولید می شود و نه شاعر انقلابی. 

فرهنگ نویس

از کسل کننده ترین اخبار فرهنگی و هنری این سال ها، خواندن خبر برگزاری کنگره های فرمایشی است. کنگره هایی با بودجه های فراوان که گویی وحی منزل شده است برای برگزاری آن؛ و نبودنش همراه است با نابودی فرهنگ در کشور. در همه رشته های هنری هم به وفور پیدا می شود. جشنواره های خیلی گران تر سینمایی تا آن هایی که برای شعر و داستان و موسیقی و.... گرفته می شود و خروجی اش می شود یک گزارش مفصل برای مدیران بالادستی. از جمله این کنگره های بی بخار، کنگره شعر انقلاب است که هر ساله حوزه هنری با آدم های تکراری و شعرهای تکراری برگزار می کند و متاسفانه خروجی مشخصی هم ندارد.

شکی نیست که شاعران به خوبی حق انقلاب اسلامی و اندیشه و فرهنگ آن را ادا نکردند و نتوانستند به رسالت شان در این حوزه عمل کنند. چیزی که داستان نویسان از آن مبری هستند و در طول این چند سال پس از پیروزی انقلاب، داستان های خوب و خواندنی با مضامین انقلاب به نگارش درآمده است. اما شاعران آنگونه که باید نبوده اند و نمی توان برای شعر انقلاب جریان مشخصی را در نظر گرفت و هر چه بوده هم بر اساس دغدغه شخصی برخی شاعران بوده است. تشخصی که برای شعر دفاع مقدس، شعر آیینی و... به وجود آمد هیچگاه برای شعر انقلاب اسلامی وجود نداشت و متاسفانه برخی رسیدن به این جریان را در برگزاری کنگره پشت کنگره دیده اند. اگر واقعا قرار است این کنگره ها جواب گوی خلأ ها باشد، تا کنون باید نتیجه ای به همراه می داشت اما متاسفانه هر چه هست در چند روز برگزاری خلاصه می شود و کتاب کنگره و جایزه و گزارش کار و.... و دوباره روز از نو روزی از نو. در حالی که کنگره شعر فجر با همین هدف شکل گرفت و بعدها تبدیل شد به گردهمایی یک عده خاص و از این دست مثال ها زیاد است.

اسامی شاعران حاضر در کنگره شعر انقلاب را که می خواندم بیشتر به جوش می آمدم: علیرضا قزوه، فاضل نظری، مرتضی امیری اسفندقه، موسی بیدج، علی داودی، زکریا اخلاقی، احد ده‌بزرگی، غلامرضا کافی، پروانه نجاتی و...

جالب آنکه جوانانی هم که به این کنگره دعوت شده بودندهم تکراری محض بود؛ افرادی مثل علی سلیمانی، محمد حسین ملکیان، جواد آسمان، نغمه مستشار نظامی، هاشم کرونی و... شعر خواندند. جالب آنکه به لطف ارتباطات مدیر آفرینش های ادبی حوزه هنری با چند شاعر افغانستانی، هندوستانی و پاکستانی و تاجیکستانی و اتلاع چند کشور دیگر که همه مقیم ایران هم هستند، عنوان بین المللی هم به آن اضافه شده است.

راحت ترین کار این است که به بهانه ی کنگره و پاکت آن عده ای ثابت دور هم جمع بشوند و شعرهای تکراری شان را برای هم بخوانند و ای کاش برای شعر انقلاب کاری فراتر از برگزاری کنگره های فرمایشی می کردیم. با این جایزه ها نه شعر انقلاب تولید می شود و نه شاعر انقلابی. اگر نمونه ی موفق این روزهای شعر انقلاب، شهرستان ادب است، که هست، باید قبول کنیم این تاثیر اردوهایی بود که با حضور شاعران جوان و ناشناخته شهرستانی برگزار می کرد و همین حرکت نو باعث ایجاد گفتمان جدید شد نه کنگره هایی از این دست که چند سال پیش هم شهرستان ادب به دام آن دچار شد و جز بدبینی دیگران چیزی برایش به همراه نداشت. کنگره ای که در آن تولید نباشد، نباشد بهتر است و آسیب هایش بیشتر از خوبی هایش.


  • کنگره ای بی بخار و سفره ای به نام شعر انقلاب/ باز هم اسامی تکراری، باز هم اشعار تکراری


ارسال نظر جدید

نام

ایمیل

وب سایت

در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.

سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر

جستجو

تبلیغات